YAŞ BANA DÜŞTÜ
YUSUF KONAK
Oturup kenara dalar giderim
Hayal bana düştü düş bana düştü
Gece gündüz demez bağrım döverim
Sonunda yaralı döş bana düştü
Rahat nedir huzur nedir bilmedim
El gibi eğlenip sefa sürmedim
Ömrü hayatımda bir gün görmedim
Çileli kederli baş bana düştü
Ah ile vah ile günlerim geçti
Görsen ne imkanlar fırsatlar kaçtı
Dertler sıralandı boyumu aştı
Her zaman belalı iş bana düştü
Düğünde bayramda kara bağlarım
Ellere imrenir gönül eğlerim
Alem güler oynar ben hep ağlarım
Sicim sicim akan yaş bana düştü
Sanki avanagım aklı uçuğum
Bir şaşkın şavalak kaçık göçüğüm
Bilmeyenler sanır üvey çocuğum
Herkesin yaptığı suç bana düştü