ADA'm DEĞİLSİNİZ...

Evrene savrulmuş kırk avuç cana görülen reva.
Acı bireysel yıkım hangi yazı olacak derde deva.
Yedi kıtaya sığamamış mahzende narin tutsak.
Bitmez karabenizliler, üç paraya çerçiye satsak.

Yığınla sarmışlar cennet gezegeni ruhsuz virüs.
Kaynakları çürümeye yüz tutmuş ucuz papirüs.
Önlerinde kendi halinde garip boz günah keçisi.
Biz birer taşmışız, güya oymuş uzakların elçisi.

Bütün yeryüzü onların olsa, doymaz aç karınlar.
Bugün susarsa insanlık daha da kararır yarınlar.
Beşbin yıllık değerler yerde, alaycı eller havada.
Tüm ağları örmüşler, hukuk hamsi yağlı tavada.

Vicdan var, adalet var el kadar canlara kıyılmış.
Yeryüzü sakinleri sunaklarda, kurban sayılmış.
Nasıl uzaklaşır bir varlık şerefinden kalıp soyut.
İnsanlığın düşüşü, çürümenin dibi zalim boyut.

İçi sevgiye insanlığa yeşeren varlıklar ses verin.
Bu buzdağının görünen yüzü, mesele çok derin.
Denize düşmediniz, her yanınız kutsal çınarlar.
Islanın erdemlerle, lif kuru otlar çabuk yanarlar.

Dereyi gördünüz, yüce hakikati sıvama zamanı.
Göz var nizam var, ayırmak lazım sapla samanı.
An, kumsalda denizyıldızını buluşturmak canla.
Uzakta değil kurtuluş, benlik cevherinden anla