Yamadağ
Malatya’nın bağrında yükselir güzelim,
Havası serindir, suyu buz gibi akar güzelim,
Toprağı berekettir, insanı merttir,
Yamadağ başkadır, havası bambaşkadır güzelim…
Biz gezdik o güzel yaylaları yıllarca,
Dağ taş dolaştık dostlarla beraber,
Drejan Aşireti’nin yurdunda
Misafirlik gördük, dostluk gördük güzelim…
Başı bulutlara değer Yamadağ’ın,
Eteklerinde yaylalar uzanır sessizce,
Kıl çadırlar kurulur serin yaylalara,
Temmuz sıcağını söndürür güzelim…
Bir gün yolun düşerse o yaylalara,
Selam söyleyin bizim oralara,
Ölmeden bir gün yine geleceğim derim,
O güzel yaylaları yeniden göreceğim güzelim…
Rüzgâr eser eski türküleri çağırır,
Harpaşı yaylasında yankılanır sesler,
Yazı başka güzel, kışı başka güzel,
İlkbaharda dereler taşar güzelim…
Yağmur yağınca mis gibi kokar toprak,
Uzaktan başka görünür Yamadağ,
Yakınına vardın mı yüreğine işler,
Taşında bin yıllık sevda vardır güzelim…
Koyunlar yayılır yeşil ovalara,
Kuzular meleşir karşı yamaçlarda,
Keçiler dolaşır sarp kayalarda,
Çoban sesi iner vadilere güzelim…
İnce ince kar yağardı bazen yaylaya,
Herkes hayran kalırdı o manzaraya,
Bir yağmur yağardı sel olur akardı,
Sonra güneş doğardı ışıl ışıl güzelim…
Biz severdik o güzel yaylaları,
Dağlarını, taşlarını, soğuk sularını,
Temiz havasında yorgunluk bilmezdik,
Yamadağ başkaydı güzelim…
Misafir eksik olmazdı çadırlarda,
Kapılar açıktı gelen dostlara,
Bayram sabahları başka olurdu,
Herkes birbirine giderdi güzelim…
Bayram namazından sonra yaylada,
Kimi komşusuna gider, kimi misafir ağırlar,
Sofralar kurulur, dualar edilirdi,
Birlik vardı, kardeşlik vardı güzelim…
İlkbaharda göbelekler çıkardı çayırlarda,
Yeşilin içinde beyaz beyaz parlarlardı,
Yağmur yağınca toprak kokardı,
Drejan’ın yaylaları başka güzelim…
Dedemden yadigâr bir söz gibidir,
“Havası soğuktur ama insanı sıcaktır” derlerdi,
Yaz geç gelir, kış erken düşerdi,
Yamadağ yüksek dağdır güzelim…
Yaylacılar göçe hazırlanırdı sonbaharda,
Ovaya inmeden bazen kar yağardı,
Çadırlar sökülür, yollar hazırlanırdı,
Yayla hasreti başlardı güzelim…
Toprağı serttir ama insanı merttir,
Burası Drejan aşiretinin yaylasıdır,
Bayrağına, ezanına sahip çıkanların yurdudur,
Vatan sevgisiyle yaşarlar güzelim…
Devletine bağlıdır Drejan aşireti,
Askeriyle, yiğidiyle tanınır yıllardır,
Bayrağına sahip çıkmış dün de bugün de,
Yarın da sahip çıkacaktır güzelim…
Ey Yamadağ,
Sen Malatya’nın kalesisin güzelim,
Suların pırıl pırıl akar dağlarından,
Güneş doğunca ışıl ışıl olursun güzelim…
Seni görmeyen çok şey kaybetmiştir,
Çadırlarının güzelliği bambaşkadır,
Güneş batarken altın olur taşların,
Yamadağ bir başka güzeldir güzelim…
Malatya kayısısıyla güzeldir,
İnsanı merttir, misafirperverdir,
Ovalarından kayısı kokusu yükselir,
Yamadağ’dan güneş doğar güzelim…
Ve bir söz kalır dillerde,
Zeki Dağ der ki;
“Güzel olan her şey güzeldir…”
İşte Yamadağ da güzeldir güzelim…
