DÜNYA HERKESE YETER

Ağılda oğlak doğmadan 
Çayırda otu bitermiş
Yumurtadan kuş çıkmadan 
Ağaçta dutlar olurmuş

Yavru anadan doğunca
Dünyaya teşrif edince 
Güçsüz sahipsiz kalınca
Çift çeşmeden süt akarmış

Kirpi yavrusun severken
Sarmalayıp sarar iken
Şefkate gelirmiş birden
Pamuğum pamuğum dermiş

Akılsız fikirsiz arı
Gezer ovaları dağı
Yapmaya şifalı balı
Dere tepe dolaşırmış

Helal mala haram katma
Rabbin verir kaygı gütme
Geçimden endişe etme
Herkes rızkıyla doğarmış

Ham hayal peşinde koşma
Şüpheye şekvaya düşme
Dürüst ol doğrudan şaşma
Doğru kale yıkılmazmış

Gıybet iftiradan kaçın 
Bu korku bu şüphe niçin
Tavuk civcileri için 
Köpeğe kafa tutarmış

Etrafına bak bir düşün
Bir anda açılır bahtın
Dağdaki ağacın otun
Suyunu allah verirmiş

Gözleri kapalı yavru
Gelirse ilahi çağrı
Süt emmeye gider doğru
Ne yapacağın bilirmiş

İnsan adil bölüşürse
Kemalata erişirse 
Yusuf, küsler barışırsa
Dünya herkese yetermiş...