HAZAN
SIDDIK AYDIN
Hazan mevsiminde esir yapraklar
Poyrazlar estikçe içim kanıyor
Suya hasret kalmiş kuru topraklar
Vucudumun şehri nar'da yanıyor
Saklambaç oynadım kaderim ile
Bütün acılarım geldiler dile
Bu kötü kaderi dost bile bile
Vucudumun şehri dar'da yanıyor
Sevda ateşiyle yandım tutuştum
İçi yanık bülbül gibi ötüştüm
Herkesin derdini alıp bölüştüm
Vucudumun şehri yar'da yanıyor
Kalbim yara aldı zorda kalınca
Hasretlik acısı derde salınca
Aşka derman diye zehr-i alınca
Vucudumun şehri har'da yanıyor
Siddiki'yim sensiz kara bağladım
Bir yar diye diye hergün ağladım
Gündüz sana aktım gece çağladım
Vucudumun şehri ar'da yanıyor