DOĞRU YERDE DURURSAN, KİFAYETSİZLERLE YORULMAZSIN

İnsan bazen en büyük yorgunluğu çalışmaktan değil, anlaşılmaya çalışmaktan yaşar. Çünkü emek bedeni yorar; fakat anlaşılmamak ruhu yorar. Ruh yoruldu mu, insan yaptığı işten değil, bulunduğu yerden tükenir.

Yanlış bir yerdeyseniz; ne kadar emek verirseniz verin, ne kadar iyi niyetli olursanız olun, ne kadar fedakârlık yaparsanız yapın… Hep eksik kalırsınız. Hep biraz daha fazlası beklenir. Hep “yetmedi” denir. Çünkü mesele sizin ne yaptığınız değil; bulunduğunuz yerin sizi görmeye, duymaya ve anlamaya niyetli olup olmadığıdır.

Yanlış yerde, elinizden gelenin en iyisini yapsanız da yeterli olmaz.
Doğru yerde ise sadece varlığınız bile kıymettir.

Hayatın en büyük yanılgılarından biri şudur: İnsan, değer görmediği yerde daha çok çabalarsa kabul edileceğini zanneder. Oysa çoğu zaman daha çok çabalamak, daha çok tükenmek demektir. Kendini ispat etmeye çalıştıkça özünden uzaklaşır; onay bekledikçe kendi sesini kaybeder. Alkış uğruna eğilen, bir süre sonra kendi omurgasını da yorar.

Oysa ait olduğunuz yerde kimse sizden fazladan bir rol istemez.
Maskeye gerek yoktur.

Sürekli açıklama yapmaya, kendinizi savunmaya, niyetinizi anlatmaya mecbur kalmazsınız. Çünkü orada sözünüz eğilip bükülmez, niyetiniz sorgulanmaz. Orada var olmak, yeterlidir.

İnsan, değer gördüğü yerde güzelleşir.
Anlaşıldığı yerde çiçek açar.
Kıymet bilinen yerde ise ışığını saklama ihtiyacı duymaz.

Kimi ortamlar insanın enerjisini emer; kimi ortamlar ise içindeki cevheri ortaya çıkarır. 
Biri sizi küçültür, diğeri büyütür. 
Biri sizi yorar, diğeri size nefes olur.
Biri susmanızı ister, diğeri konuşmadan da sizi anlar. 
İşte hayatın en mühim tercihi; doğru insanlarla, doğru zeminde kalabilmektir.

Bir hakikati teslim edelim:
Işığınızı herkes görmek zorunda değil. Ama o ışığı kıymet bilenler görmeli. Çünkü ışık, karanlıkta kendini ispat için değil; hak eden gözler için vardır.

Herkesin alkışı değerli değildir. Bazen bir kişinin samimi takdiri, kalabalıkların gürültüsünden daha anlamlıdır.

Belki de mesele daha çok sevilmek, daha çok sayılmak değildir. 
Mesele; doğru yerde sevilmek, doğru yerde değer görmektir.

Daha çok alkış almak değil; üç maymunu oynamayanların yanında samimiyetle kabul görmektir. Eğilip bükülmeden, olduğunuz gibi kalabildiğiniz yerde durabilmektir.

Ve belki de insanın gerçek huzuru; kendini anlatmak zorunda kalmadığı yerde başlar. 
Çünkü doğru yerde durursan, kifayetsizlerle değil; kıymet bilenlerle yol yürürsün. 
O zaman yorulmazsın… 
Yalnızca huzur bulur huzur saçarsın.

Mustafa Ertan 
21.02.2026